,,Het is mijn levensdoel om drums en darbuka wereldwijd groot te maken. De Rotterdamse slagwerker Ruben van Rompaey (28) is al sinds zijn kinderjaren gegrepen door oriëntaalse ritmes. ,,Ik speelde op een Turkse bruiloft en had veel Turkse en Marokkaanse vrienden. Ik werd gelijk meegezogen, ben in die cultuur verweven. Het is mijn tweede natuur. Soms voel ik me meer oriëntaals dan Nederlands.”
De muzikale carriére van Van Rompaey zit inmiddels in de lift. De docent Turkse percussie en drums aan het Rotterdamse Conservatorium komt eind januari met deel twee van zijn boek Methode voor darbuka. Het eerste deel gaat inmiddels de hele wereld over en ook Van Rompaey zelf zit niet stil. 2007 wordt voor hem een heel druk jaar met optredens op het Big Bang Festival en een Europese tour met de Amerikaanse band Solace in het voorjaar.
De slagwerker geeft toe in spanning te hebben gezeten of het boek wel zou aanslaan. Maar zijn overtuiging dat er vraag naar is, blijkt meer dan waar te zijn. Het boek is al een succes in Japan en zal ook in de Verenigde Staten en Duitsland worden uitgegeven.
Het succes in Japan ziet Van Rompaey als een enorme opsteker. ,,Het instrument staat nog in de kinderschoenen. De opkomst is in gang gezet, ik wil dat nog veel verder brengen. Er zit nog zoveel potentie in, je hoort de darbuka nu ook al in popmuziek, RB en hiphop. Crossovers zijn niet meer zeldzaam. “
Al zijn hele leven zoekt hij graag het avontuur op. Bracht hem dat eerder al in Istanbul, Japan en New Orleans, ook dit jaar trekt hij er weer op uit. Eerst is er het grootste slagwerkersfestival van Nederland, het Big Bang Festival, waar Van Rompaey één van de headliners is. Vervolgens gaat hij voor de tweede keer op tournee met de Amerikaanse band Solace. Eerder speelden ze twee maanden lang van het noorden van Mexico, door heel de VS tot aan Canada. Dit jaar begint het met een Europese tour, met optredens in onder meer Ierland, Groot-Brittannië, Duitsland en Spanje.
Later komen daar Japan en de Verenigde Staten bij. Eerst gaat Van Rompaey samen met zijn Japanse vriendin naar haar geboorteland. ,,Die cultuur is zo ontzettend mooi. Het is geweldig in het Japans mijn boek te promoten en optredens en workshops te geven.”
Wordt het instrument nu nog vaak beschouwd als iets dat een muzikant ergens naast kan doen, Van Rompaeys missie is het naar conservatorium-niveau te tillen. Daarom heeft hij ook de methode ontwikkeld. ,,Het moest er gewoon uit. Ik heb de oosterse ritmes vertaald naar het westerse notatiesysteem. Daardoor is er een nieuw scala aan mogelijkheden. Om het logisch te maken voor westerse musici heb ik het gelinkt aan drums. Musici moeten verder kijken dan hun neus lang is.’’
